Waarom is dit belangrijk?

In het Nederlands is het al eeuwen gebruikelijk om in wetten, regels en officiële documenten de mannelijke vorm als "generiek" te gebruiken. "De belastingplichtige... hij", "de werknemer... zijn rechten". Het idee is dat vrouwen hier "gewoon bij inbegrepen zijn". Maar is dat ook zo?

Wat zegt de wetenschap?

Taalkundig en psychologisch onderzoek laat al decennialang zien dat generiek mannelijk taalgebruik niet neutraal werkt in ons brein:

• Mentale beelden zijn mannelijk. Wanneer mensen zinnen lezen met "hij" als generiek pronomen, stellen zij zich overwegend een man voor — zelfs als de context genderneutraal is.
• Vrouwen voelen zich minder aangesproken. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen zich minder herkennen in teksten die consequent de mannelijke vorm gebruiken, bijvoorbeeld bij vacatureteksten.
• Taal beïnvloedt gedrag. Inclusief taalgebruik in vacatures leidt aantoonbaar tot meer diverse sollicitanten. Taal is niet alleen een spiegel van de werkelijkheid — het vormt die werkelijkheid mee.

Het juridische argument

Artikel 1 van de Grondwet stelt dat allen die zich in Nederland bevinden, in gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Als onze wetten en officiële documenten systematisch één geslacht als standaard nemen, is dat op zijn minst symbolisch in strijd met dit gelijkheidsbeginsel.

"Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan."
— Artikel 1, Grondwet

Het praktische argument

De oplossing is niet ingewikkeld. Er zijn bewezen alternatieven:

• Gebruik "hij of zij" of "zij of hij"
• Herschrijf naar meervoud: "Werknemers hebben recht op..." in plaats van "De werknemer heeft recht op... hij..."
• Gebruik "diegene", "betrokkene" of herhaal het zelfstandig naamwoord
• Gebruik de u-vorm in documenten gericht aan burgers